Friday, October 17, 2014

Op-Art socks - Crest

Ik ben nog steeds bezig met de sokken uit het Op-Art sokkenboek. Dit is de foto van 'Crest' uit het boek, patroon dat ik deze zomer breide (ik loop wat achterop met bloggen over mijn projecten). 'Crest' moest ik even opzoeken. Blijkbaar is dat de kop van een golf. En zo zien ze er ook uit, vind ik. 
I am still involved in the Op-Art socks knitalong. This is the the picture from the book for the Crest socks, I pattern I have knit this summer (I am running behind with blogging about my projects).

Het patroon is geïnspireerd op een werk van Bridget Riley. In de sok worden de golven gebreid met verdraaide steken, en een ingenieus plaatsen van mini-kabeltjes. Het patroon is gespiegeld over de linker- en de rechtersok.

Pattern description from the book :'For this sock pattern, named after Bridget Riley’s work, the lines are formed by a ribbing pattern of twisted stitches and purled stitches comprised of an intriguing arrangement of tiny cables. A vertical mirrored pattern for right and left socks accentuates the flicker effect. Moreover, the socks look different, depending on the direction from which you view them.'


Voor het garen koos ik een mooie streng handgeverfde wol van Farbenpracht, kleur 'von Stroh zu Gold'. In de samenbreigroep kan je zelf een voorstel doen voor een 'garen van de maand', en ik stelde voor om een Europese verver te gebruiken, in plaats van altijd die Amerikaanse garens. Vooral in Duitsland is wel wat te vinden. Waarom denken jullie ben ik Duitse avondles gaan doen?
As for the yarn, I choose this handdyed sockyarn by Farbenpracht, color 'from Straw to Gold'.


Aha, dacht ik, eindelijk eens geen kleurinbreiwerk, dus een iets minder ingewikkelde sok. Alleen kabels breien, wel nog met een uitgebreid schema, maar ik heb wel al meer kabels gebreid. En toch, ik heb heel erg met dit patroon gesukkeld. Eerst probeerde ik kabels zonder kabelnaald te breien, maar het garen was te fijn, dus ik liet altijd maar steken vallen. Ik schakelde dan maar over op kabelen met een haaknaald. Verder wou het materiaal ook niet meewerken. Mijn rondbreinaald raakte in de knoop, er was (letterlijk) een kink in de kabel. Daarna zag ik dat er iets niet klopte, maar dacht in mijn niet-zo-jeugdige overmoed dat ik dat wel zelf kon fixen door hier en daar wat te meerderen of te minderen. Het werd één grote knoeiboel. 

Uiteindelijk heb ik alles uitgehaald tot aan de manchet, heb ik een nieuwe naald gekocht, en heb ik het patroon eens écht gelezen, vooral het stukje over de in kleur aangeduide mini-kabeltjes. En daar beschrijft Stephanie Vanderlinden exact hoe je de steken moet herverdelen over de naalden om het patroon te doen kloppen. Je moet gewoon doen wat er staat, en niet vanalles gaan voorveronderstellen...

I was happy to finally knit a sock with no colorwork. Still an extensive chart, but I had knit cables before, so I assumed this would be an easy knit. It wasn't. I really struggled with this pattern. 
First I tried cabling without a cable needle, but I kept on dropping stitches. After a while, the pattern did not look right either. Instead of undoing my work, I just added stitches or decreased where I thought it was needed. It was a mess. Also, I had a very coiled up 2mm needle, that dit not cooperate either… 
I frogged back to the cuff, bought a new needle and am did the cables with a crochet hook. And, I finally read the instructions about the goldhiglighted cables. My mistake was that I thought that after that row, the start of the row shifted, as in several CookieA’s designs. It doesn’t, you have to rearrange the stitches as Stephanie explains very clearly in the pattern. You just have to read and apply….


Maar uiteindelijk is het gelukt, en ik ben erg blij met het resultaat! Nu zal ik op mijn tanden moeten bijten, er komen nog een paar heel moeilijke patronen aan...


I finally managed to finish the pair, and I am very happy with the outcome. I'll have to pull my socks up for the next challenging patterns...





Sunday, October 05, 2014

terug in de tijd - back in time


Hier was ik vorig weekend, op de jaarmarkt in Ukkel.
Last weekend I attended the annual fair at Ukkel.
Tot mijn verrassing was dit een echte boerenjaarmarkt, zoals ik die herinner van in mijn kindertijd. Er was een uitgebreide tentoonstelling van klein- en grootvee. En kermis, met botsautootjes en een viskraam. Maar je kon er ook couscous eten, of oesters met een glaasje champagne...dat soort eetstandjes is dan een moderne aanvulling op de oude pensen- en worstenkraampje.
To my surprise this was a 'farmersmarket' as I remember it from my childhood. There was a large cattle exhibiton. And a fancyfair for the children, and lots of stalls to eat, ranging from couscous to oysters and champagne. Those were a modern addition to the old sausage-stalls.


Bij de schapen kon je de verschillende rassen bekijken, yorkshire, zeeuws melkschaap, en ook deze mooie 'Ardense Voskop'.
There were several sheep breed to admire, among others these delightfull 'Roux d'Ardenne'.
Indrukwekkende Brabantse trekpaarden...
Impressive Brabants draft horses...
... en de hoefsmid aan het werk.
... and the blacksmith at work.


Er was ook een reuzenstoet, gevolgd door de fanfare. En daarachter de burgemeester en schepenen die elk om beurt een beker of lintje mochten uitdelen aan de mooiste gans, kip of koe. Of de sympathiekste hond, dat was ook een categorie.
The local giants walked in a parade, followed by a marching band, and the Mayor and aldermen, who handed out ribbons for the nicest goose, chicken or cow. Or the most likeable dog.


Mijn ijzeren man vrolijkte de feesten op met de Brusselse accordeonfanfare. Ja, Ukkel is een deel van Brussel, onze hoofdstad die blijkbaar gevaarlijk terrein is voor Hasseltse schoolkinderen.
And my Iron Man contributed to the festivities, with the Brussels accordeon marching band.


Maar eigenlijk is dit een breiblog, dus ik toon nog eens een afje. Mijn reisproject van de afgelopen weken. Het patroon is Easy, door Martina Behm. Het begint met een rechtzijdige driehoek, waarna je daar schuin op een andere driehoek breit. Klinkt ingewikkeld, maar is echt ontspannen, gedachteloos breien. Het garen is Wollmeise lace in de kleur Roter Himbeermund. Dit wordt weer een project voor in de cadeautjesmand, alhoewel het kriebelt om dit sjaaltje zelf te houden...
Ik ben ook nog steeds bezig met ingewikkelde sokken uit het Op-Arts sokkenboek, die toon ik in een volgend blogje!
But this is a knitting blog, time to show another finished object. This was my travelproject the last weeks. Pattern is Easy by Martina Behm. It starts with an straigth-sided triangle, adding a second triangle on top of it. It sounds more complicated then it is. It's a relaxing, mindless knit, ideal for travelling. I used Wollmeise lace in the color Roter Himbeermund. This is another finished project for the gift basket, although I am tempted to keep it myself.
In the meantime I have been knitting more Op-Art socks, I'll show them in a next blog.

Thursday, September 25, 2014

Hamburg



Na het Wollfest zijn we nog een paar dagen in Hamburg gebleven om de stad verder te verkennen. We namen een zevendagen kaart voor het openbaar vervoer, wat verrassend goedkoop was. En we huurden een huisje in de alternatieve kunstenaarsbuurt Sankt-Pauli. Hamburg is een grote, ruime stad met veel afwisseling, ik hou het bij een korte foto-impressie...
Following the Wollfest I stayed a few more days in Hamburg to explore the city. It's a fascinating city with lots of different aspects, so I will keep this blogpost short, an impression in pictures...



De drukte aan Landunngsbrücke...
Very crowded at Landungsbrücke...

...van daaruit kan je een rondvaart maken in de haven. Wij deden de Maritime Circle Line, met als voordeel dat het een hop-on/hop-off rondvaart is.Of je kan gewoon de ferry naar de overkant van de Elbe nemen met je openbaarvervoer kaart.
You can do several trips from there. Or just take the public transport to the other end of the Elb river. 


Je kan rondwandelen in het Karolinenviertel met zijn alternatieve winkeltjes en iets té veel graffiti (deze niet, maar soms was het er een beetje over).
You can stroll around in Karolinenviertel, with it's small shops and bars.

Of je kan het museum van de arbeid bezoeken gelegen aan de oude kanalen.
Or you can visit several musea...

En als de stad te druk wordt, kan je wandelen in het begrafenispark Ohlsdorf. 
And if you want to get away from the hustle and bustle, you can take a long walk in the cemeterypark Ohlsdorf.



Ook interessant: een blik achter de schermen bij voetbalclub Sankt-Pauli.
I also liked the tour behind the scene at soccerclub Sankt-Pauli.


Dit was de ideale vakantie: de ijzeren man kon rondzwerven in de stad toen ik op het Wollfest was, en daarna hebben we samen verder de stad verkend. Volgend jaar is de Duitse Ravelry-bijeenkomst in Regensburg (in Beieren dus). Wie weet? Ik ben in elk geval vol goede moed aan mijn (laatste jaar) Duits in avondschool begonnen.
This was an ideal holiday. The IronMan could explore the city while I was at the Wollfest, and afterwards we could roam the city together. Next year is the German Ravelry meeting in Regensburg (Bavaria). Maybe I will attend that one too? I already started (my last year) of German in evening courses.

Saturday, September 20, 2014

Wollfest Hamburg

Het is al 2 weekends geleden dat ik in Hamburg was bij het Wollfest. Ondertussen is het gewone leven ertussen gekomen, druk op het werk, inbraak in de auto... bloggen is er wat bij ingeschoten. Maar dit weekend doe ik een inhaaloperatie!
It's already 2 weekends ago that I attended the Wollfest in Hamburg, and I still haven't blogged about it... but you know, life interferes...

Het Wollfest ging door op de campus van de universiteit Hamburg,tot verbazing van de studenten, die opeens werden geconfronteerd met overal breiende madammen (en een paar mijnheren).
The Wollfest took place at the Hamburg univerisity, where the students to their suprise bumped into knitting ladies everywhere (and a few men).

De markt met standjes ging door in het grote auditorium. Maar aangezien ik meer dan genoeg wol heb, was het mij vooral te doen om de workshops die doorgingen in de 'filosofentoren', op de 12de verdieping, met een prachtig uitzicht over Hamburg.
The woolmarket with all it's stalls took place in the audimax. But as I have more then enough yarn, I was more interested in the workshops. These took place in the 'philosphers tower', on the 12th floor, with a magnificent view over Hamburg.

De eerste workshop die ik deed was met Stephen West. Hij experimeent veel met de vorm van een omslagdoek, en legde uit hoe hij daarbij tewerk gaat. En ja, hij draagt hier een fluo gebreide short...

The first workshop I took was with Stephen West, about shawl design. He is experimenting a lot with the shape of shawls and talked about his design proces. And yes, he is wearing fluo knit shorts in this picture...
Hij heeft ook een nieuw project, oude gebreide truien omvormen tot truibroeken (sweaterpants = swants). Er staat een volledige handleiding op zijn blog, als je het ook eens zou willen proberen.
He also has a new project, the so-called 'swants' (= sweaterpants). You can find a full tutorial on his website, if you want to try it out yourself...

De volgende workshop was met Janukke, met als onderwerp Escher's tesselaties.  Dat zijn zichzelf herhalende patronen, zoals die vaak in tegelwerk gebruikt worden. Escher was een Nederlandse graficus, die dit principe vaak in zijn ontwerpen gebruikte, ook met minder geometrische motieven zoals vogels, vlinders, vissen... En Jana heeft deze dan in brei-ontwerpen vertaald. Een fascinerend onderwerp, dit had best een workshop van een hele dag mogen zijn...

The next workshop I took was with Janukke, and was about Escher's tesselations. Tesselations are repeated patterns, often used in tilework and often geometric. Escher was a Dutch designer, who used these often in his work, with animal figures. And Jana took his designs and translated that into knitting... Fascinating stuff, and I wish she would make a whole-day workshop out of it. 

De dag daarna volgde ik 'stitch manipulation' bij Ysolde. En ja, ik heb in juni al een workshop met een gelijkaardig onderwerp gevolgd in Kortrijk, maar ik ben een trage leerling, en Ysolde is een heel goede lerares. Nu moet ik echt eens iets gaan doen met al mijn krabbels en aantekeningen. Ik probeer van elke workshop die ik ooit gevolgd heb minstens één echt project uit te werken, maar soms kan dat wel even duren. Ik zet het alvast op mijn lijstje van goede voornemens voor 2015.

On Sunday I took 'stitch manipulations' with Ysolde. You probably remember that I already took a similar workshop last June. BBut I am a slow learner, and Ysolde is a very good teacher, so I took this subject again, and more indepth. And I really want to do a project with what I have learned, so I am already adding this to my New Year's resolutions 2015...ButBuut

Wie nog meer foto's van de wolmarkt en het Wollfest wil zien, kan eens een kijkje nemen op de blog van Tichiro, Zij en haar mede-organisatoren hebben er een geslaagd evenement van gemaakt!
If you want to see more pictures of the stands and the Wollfest, you can take a look at Tichiro's blog. She and her co-organizers did a very good job at organizing this event!

Sunday, August 31, 2014

Letse wanten - Latvian mittens

Ik wist het wel toen ik naar Riga ging, Letse wanten zijn wereldberoemd in de breiwereld. Maar toch ben ik een beetje van mijn sokken geblazen door al het moois. En neen, deze horen daar eigenlijk niet bij, dit zijn grofgebreide wanten voor de toeristen op een marktje.
I knew when I went to Riga that Latvian mittens are worldknown, at least in the knitting community they are... The first ones I saw were these ones on a tourist market. Rather coarse and plomp, not the real thing...

Echte Letse wanten zijn op heel dunne naalden gebreid (dus over véél steken); maar net daardoor ook wind- en waterbestendig. Bij Sena Klets vind je alles over klederdracht, folklore, ambachten, en wanten dus.
The original Latvian mittens are knit on very fine needles (so over a lot of stitches) to make them wind- and waterproof. At Sena Klets you can find everything concerning the national costume, crafts and also mittens.
De stichter van  dit centrum voor folklore, Maruta Grasmane heeft zich verdiept in de Letse wanten en heeft er dit boek over geschreven. Het is een stevig boekwerk van 450 pagina's, met een korte samenvatting in het Engels achteraan in het boek. Het boek is gepubliceerd in 2012, en de eerste editie was snel uitverkocht. Ondertussen is het herdrukt, en weer verkrijgbaar. En als je niet naar Riga wil reizen, kan je ook Sena Klets mailen en het boek daar bestellen.
The founder of this crafts centre, Maruta Grasmane, wrote an extensive book about the Latvian mittens. It's a hefty book of 450 pages, with a short summary in English at the end of the book. The book was first published in 2012, and sold out very fast. It has been reprinted, and is easily available. If you don't want to travel to Riga, you can mail Sena Klets and order it there.

Bij Sena Klets vind je alle wanten die in het boek beschreven zijn in een mooie tentoonstelling.
At Sena Klets you can visit an exhibition with all the mittens on display.

In het boek zelf vind je per regio de wanten gefotografeerd, en de teltekening van het patroon. Een algemene uitleg over hoe je wanten moet breien vind je er niet in. Waarschijnlijk weten alle Letse breisters dat wel uit het hoofd? Ik vind de patronen met bloemen erg mooi...
In the book you will find for each region the local patterns, each time with a chart. You will not find a general mitten pattern, probably because this is general knowledge for Latvian knitters. I really like the flower mittens on this page...
...of deze simpele geometrische motieven...
... or these simple geometric patterns...
... of iets ingewikkelder geometrisch met een beetje meer kleur...
... or a bit more complicated with more colour...
Deze vind ik een beetje te druk, en de lusjes aan de manchet zijn ook niet echt mijn ding. Maar ik bewonder het vakmanschap waarmee deze gebreid zijn, en ik zou dat dus zelf graag breien! (maar niet dragen, en ik weet er ook niet direct een bestemmeling voor...). Er zijn zoveel mooie patronen in het boek, het is moeilijk om een keuze te maken. Wanten worden hier in onze milde Belgische winters niet veel gedragen, eigenlijk meestal door kinderen. Ik kan misschien een paar in een kindermaat beginnen?
These are a bit too elabourated to my taste, and I don't like the fringed loopy cuff. But I admire the craftsmenship, and would love to knit something this complicated (but I would not wear them, and don't know a recipient who would...) There are so many lovely patterns, very hard to choose from. My problem is: I don't know who to knit mittens for. Mittens are only worn by children here in our Belgian mild winters. Maybe I should start a pair in a child's size, just to experiment with the patterns?
Riga is me heel goed bevallen, en 3 dagen was te kort om alles te zien. Over de rest van de reis schrijf ik binnenkort nog een blogje, maar volgend weekend ben ik al weer weg. Deze keer voert de reis naar Hamburg...
I really liked Riga, and 3 days was too short to see everything. I will write another blog about the rest of our trip, but next weekend I leave again, this time travelling to Hamburg...