Reisbreien - Travel knitting

Blogger lijkt nog steeds niet mee te werken. Hoog tijd dat mijn persoonlijke IT-helpdesk terug thuis is om dat voor mij uit te zoeken...

Blogger is still not cooperating in publishing decent pictures. It's about time that my personal IT consultant gets back home to help me figure this out...

Maar ondertussen: heb ik gebreid in Suriname? Daarom deze foto als bewijs.  Ik had 2 projecten mee, een kleintje voor op het vliegtuig en tussendoor, en een groot voor de lange tropische avonden. Géén goed idee, lange tropische avonden = veel muggen. En 't is ook extreem warm en vochtig. Geen ideale brei-omstandigheden, en bovendien was ik 's avonds vaak doodmoe. Ik heb daar heel goed geslapen in Suriname.
The question was: did I knit in Suriname? Well, this picture proofs it. I brought 2 knitting projects, a small one for plane travel and inbetween knitting, and a big one for long tropical evenings. Well, tropical evenings are extremely warm (and humid), and lots of mosquitos. And no, I did not try knitting under a mosquito net.

Mijn klein projectje is dus zelfs niet in Suriname uitgebreid. Maar terug hier hebben we al veel nat en koud weer gehad, dus een sjaaltje in wol-katoen, en in vrolijke kleurtjes vliegt hier van de pennen.
I did not even finish my small project while I was in Suriname. But back home we had plenty of cold and rainy weather, so a small scarf in wool-cotton blend and in cheery colors flew of my needles.

Het patroon is lacy baktus, en het garen is Noro Taiyo sock, afgewisseld met witte sokkenwol voor de gaatjesrij. Ik heb nog een klein beetje wol over, ik denk dat ik voor de finishing touch er nog 2 flosjkes ga aanmaken.
The pattern is lacy baktus, the yarn is Noro Taiyo sock, combined with some white sockyarn for the eyelet rows. It just needs 2 tassels to really finish it of.

Galibi - Suriname

In Suriname moet je zeker de natuur intrekken. Absoluut de moeite is Galibi, waar je op het strand reuzeschildpadden kan gaan zien, die 's nachts eieren komen leggen op het strand.

Suriname is worth visiting for it's nature and wildlife. One of the must-sees is the beach at Galibi, where giant turtles lay their eggs at night.

Vanuit Paramaribo brengt een busje ons in ongeveer 3 uur naar Albina, een stadje aan de Marowijnerivier, op de grens met Frans-Guyana.

From Paramaribo a small bus takes you in 3 hours to Albina, a small city at the river, on the border to French Guyana.

Met een klein bootje voeren we naar het dorp van de Karib-indianen. Zij beheren het natuurreservaat, en gidsen de toeristen naar de schildpadstranden.

With a small boat we were taken to the village of the Karib Indians. They guide tourists to the turtle beaches at night. 

In het dorp is een klein dierentuintje, waar de meeste dieren loslopen. De gids vertelde ons dat het meestal gaat over dieren die ze als baby gewond in het bos gevonden hebben, ze zijn dus gewend aan mensen. Maar 't blijven wilde dieren natuurlijk, de ocelot (katachtige) zat wel in een kooi.
In the village there is a small zoo, most animals are not in cages.

Onze gids, Johan, gaf ons een rondleiding in het dorp. Er is daar een 'info-centrum' over de schildpadden, compleet met grote namaakschildpad en al. Handig dat alle borden in het Nederlands zijn! (en om één of andere reden wil blogger hier niet meewerken en blijft deze foto geroteerd - grrr...)
Our tourguide, Johan, gave us a tour of the village. He took us to the turtle information centre, which consists of 2 billboards, and a big plaster turtle (to show the size). For some reason blogger is not playing nice here... I cannot rotate the picture, although it looks fine on my preview...grr...)

En 's avonds gingen we  het strand op, met gids, en die bracht ons vlakbij een eierleggende reuzeschildpad...Jammer genoeg zijn de foto's niet goed gelukt, maar het was echt wel een indrukwekkende belevenis.
In the evening, after another boottrip, we landed with our guide on the beach where he brought us very close to an egglaying turtle. Unfortunately I was not able to take a decent picture of it, but I can assure you it was an impressive sight.

Paramaribo - Suriname

We zijn al zo'n 2 weken terug uit Suriname, maar bloggen is er nog niet van gekomen. Al die indrukken en foto's verwerken vraagt wat tijd. Meestal schrijf ik een blogpost in het weekend, vorig weekend moest ik al werken, dit weekend ook trouwens, maar ik doe toch een poging...

We are back home from Suriname, but it took me a bit longer then usual to write a blogpost. Lots of pictures to wade through, but somehow not the right pictures to really show all the impressions I have in my head...

Ik sla de verplichte foto's over van de meest bezochte bezienswaardigheden, dus geen Palmentuin of de Moskee vlak naast de Synagoge of Fort Zeelandia, maar wel een foto van het kleinste nog in gebruik zijnde kerkje van Paramaribo.

I will skip the obligatory pictures of the tourist spots, so if you want to see them google images for Palmentuin, Fort Zeelandia, or the central Mosque and the Synagogue side by side. What I do show here is the smallest church in Paramaribo.

Bootjes aan de waterkant, als je de rivier wil oversteken...
Small boats you can take to cross the river....

...en het plaatselijk openbaar vervoer.
... and the local public transport.

 

Het leukste in Paramaribo is naar de mensen kijken, bvb. op de Combémarkt. Ik heb altijd een beetje schroom om mensen te fotograferen, dus hierbij nog een foto van de lokale groenten. Dat lang groen is 'kousenband', en het smaakt naar groene boontjes. Na 2 weken Suriname kon ik geen kousenband meer zien, want om het even wat je bestelt, er is altijd kousenband bij.
Paramaribo is great for people watching. I find it hard to just take pictures on the street, so I took one of the vegetable stand at Combé market. The long green stuff is a kind of string beans, and after 2 weeks in Suriname, I had eaten plenty of it, it comes with every dish you order.

 

 

Toen we toevallig op het parcours van de avondvierdaagse terechtkwamen had ik opeens genoeg foto-mogelijkheden. De dochter heeft er nog veel meer (en betere) gemaakt, je kan ze bekijken op haar blog.
When we bumped into the 'Avondvierdaagse', I had plenty of opportunity to take pictures. DD took even more (and better) pictures, you can watch those on her blog.

Hoe exotisch Suriname ook is, toch spreekt iedereen er Nederlands. Exotisch Nederlands dan wel.
It's a strange feeling that in such an exotic location far from home, everybody just speaks my native tongue (with an exotic touch).

We verbleven in guesthouse Famiri, bij Henny en Hennie, die altijd klaarstonden met tips, goede raad, koffie en waterponcho's.

We stayed in guesthouse Famiri, where Henny en Hennie were always ready to provide tips, advice, coffee and waterponcho's.

Op breigebied is er niet veel te beleven in Suriname, deze 4 bolletjes gele acrylic is het enige teken van brei-leven. Maar als je van leuke exotische stoffen houdt, dan kan je daar weer wel je hart ophalen.

Knittingwise there is not much to find in Suriname, I only found these 4 balls of yellow acrylic. If you like colorfull exotic fabrics, you will have a blast in Paramaribo.

Dit wordt een beetje lang, volgende keer wat meer foto's van de schitterende natuur in Suriname.

This is getting a bit long, next time I will show some pictures of the wildlife and nature in Suriname.

Gepakt en gezakt - packed

Mijn valiezen zijn gepakt, 't zal hier dus 2 weken stil zijn op de blog. Nog vlug een laatste update van mijn projecten.
I have packed my bags, waiting for the cab to pick us up... time for a last update!

Dat zul je dus altijd hebben, wol tekort voor de sokken en die wol is niet meer op voorraad en er is een deadline. Dus dan maar voortdoen met wit? Dat ziet er toch niet echt goed uit...
Even if I knit the cuff a bit shorter (only 20 rows), I ran out of yarn on the 2d sock. And of course the yarn was no longer available at the lys… so I continued with some white yarn, but that did not look good.

 Een drastischer oplossing: de voet van de eerste kous uithalen, en beide kousen afwerken door streepjes beige en wit te breien. Ik hoop dat het niet teveel opvalt, het ziet er wel OK uit. Meer informatie op mijn Ravelry pagina, die ik nu ook kan 'sharen', dus publiek zichtbaar maken. Je kan dus al mijn nota's lezen zelfs al ben je geen lid van Ravelry.
Finally I frogged the foot of the first stocking  and reknit both feet with beige and white stripes. I hope it’s not too obvious, I think it works.

 Mijn sjaal heeft me ook wat kopbrekens gekost. Op een bepaald moment besefte ik dat ik een fout gemaakt had 6 rijen terug, dat werd dus 6 rijen van +500 steken terugsteken...1 uur per rij, dus 2 avonden werk. Maar uiteindelijk kon ik die ook nog afwerken.
I had some trouble with my shawl, had to 'unknit' 6 rows of over 500 stitches. It took me almost 2 evenings to do that. But I managed to finish eventually.

 Ik 'foefelde' door de kraaltjes uit de boord weg te laten, er zitten sowieso al veel kraaltjes in.
I cheated by leaving out the beads on the border, the shawl has plenty of beads already.

 Maar nu is hij een beetje te chique naar mijn goesting, ik twijfel eraan of ik zoiets ooit zal dragen...ik neem hem zeker niet mee naar Suriname. Meer info op mijn Ravelry pagina.
It turned out a bit too fancy, I doubt I will ever wear this. Definitely not taking this with me to Suriname.

Zonder breiwerk kan ik niet vertrekken, dus heb ik gisteravond nog snel een nieuwe sjaal opgezet. Ik ben er klaar voor!
I cannot leave without knitting, so I cast on a new shawl yesterday evening. I am ready now!

in een hogere versnelling - stepping up

Binnen 10 dagen vertrekken we naar Suriname! En mijn sjaaltje dat ik daar in de airco wil dragen is nog niet af, help! Vooral het kraaltjes inbreien is tijdrovend, telkens je werk neerleggen, fijn haaknaaldje pakken, in je schaaltje met kraaltjes eentje proberen opvissen, op de draad plaatsen, schaaltje weer wegzetten zonder dat de vloer vol ligt... en toch moet dit af voor 28 maart.
Plan B - het middendeel heeft kraaltjes, en de brede boord die ik nu begin in een heel ander patroon, ga ik zonder de kraaltjes doen. Ik ben toch niet zo'n blingbling mens, het werd me toch wat te druk allemaal.
In 10 days we are leaving for Suriname, and my shawl I want to wear there is way from finished. Help! Knitting in the beads is very time consuming, so I am switching to plan B: the body of the shawl is beaded, but I will leave out the beads in the broad border. I am not a blingbling kind of person anyway.

De sokken die ik voor de zoon in januari breide hebben het al begeven, er zit een gat in de hiel. Hij staat ganse dagen recht, is dus wel hard voor zijn sokken, maar een goed sokkengaren moet sterk zijn. Zijn andere sokken hebben de wasmachine overleefd, daar kan het niet aan liggen.
The socks I have knit for DS in January did not last long, he has already worn through them, the heel has a big hole.

Dan maar een nieuw paar sokken voor hem beginnen?
So I started a new pair of socks for him....

Ik moet ook nog een afscheidscadeau breien voor een collega die weggaat na 16 jaar. Wat brei je voor een man die altijd klassiek gekleed gaat? Een simpele sjaal met kabels misschien? De deadline is hier ook 28 maart...
I also need a present for a collegue who is leaving us. What do you knit for a man who tends to be dressed rather 'classic'? Would he appreciate a cabled scarf in natural wool? This als has to be finished before March 28th, so it has to be a quick knit!

 

Maar met het weer dat we nu gehad hebben...
But with the weather we have had last week...

... wil ik vooral dikke wanten breien, en alles uitproberen wat we in de workshop twijnend breien geleerd hebben van de Dutch knitters. Ik kan maar beter in een hogere versnelling schakelen...
... I only want to knit warm mittens and try out everything I learned in the twined knitting workshop by the Dutch Kniters. Time to step it up.

roosimine

Nieuwe technieken uitproberen, dat vind ik dus echt boeiend aan breien, en dat mag dan in een paar sokken zijn... 
I love to try out new techniques, preferably in a pair of socks...

 

Dit is een voorbeeld van de Estse 'Roositud' techniek, of Estonian inlay technique. Simpel gezegd, op de plaats waar het motiefje komt moet je met een dubbele draad contrastkleur(rood) naar voor leggen, x-aantal steken in hoofdkleur (grijs) breien (bvb 3 steken), en dan de dubbele draad contrastkleur weer naar achter leggen.Dit geeft het effect alsof het bovenop het breiwerk geborduurd is, maar ‘t is eerder een contrastkleur door het breisel ‘weven’. Op deze Estse website vind je veel motiefjes en foto's om de techniek te verduidelijken.

I used the Estonian 'Roositud' technique in these socks. To put it simple, you 'weave' the contrastcolor back and forth through your knitting. It looks like the pattern is embroidered, but that's not the case. You can find lots of examples and clear pictures of the technique on this Estonian site.

Ik gebruikte  het Roosimine patroon dat je gratis kan downloaden van Ravelry.
I used the Roosimine pattern that you can download for free from Ravelry.


En 't zijn 2 nieuwe technieken in één patroon. Om na het patroontje op het been de voet niet té saai te maken is er ook nog een anatomisch gevormde voet. Je mindert boven op de wreef....
And this pattern incorporates another interesting technique, arch shaped foots. You do this by decreasing on the upper foot...

... en meerdert op de voetzool. Dit zorgt voor een nauwer aansluitende sok, past perfect. Sorry voor de vuile voeten, om tot op de keitjes te geraken moest ik een mossig tuinpad oversteken...
... and increasing on the sole.  This produces tighter fitting socks on the foot, actually a perfect fit. Sorry for the dirty sole, to get to the pebbles, I had to cross a mossy part of our garden...

En ja, de tenen zien er een beetje puntig uit, maar dat staat zo niet in het patroon, dat is eigen fantasie. Dat grijs en rood deed me zo aan kaboutermutsjes denken, vandaar. En ook omdat ik mijn voeten een beetje korter ingeschat had dan ze eigenlijk zijn.

The toes came out a bit longer then in the pattern, but I really liked the red and grey stripes.